Τετάρτη, 23 Μαΐου 2012

Σαν τους ηρωες των μικρων παιδιων *

Κάποιες νύχτες έρχονται και μας αγκαλιάζουν σαν εκείνους τους ανθρώπους,που ήρθαν  μας ζήτησαν λίγο απο την ζωη μας και αφου μας ισοπεδωσαν,εφυγαν,σαν να μην συνεβει τιποτα και ποτε.. 

Μονο που τις νυχτες που πεφτεις στο διπλο σου κρεββατι,ειναι που στριμωχνεσαι στην γωνιτσα σου,στην πλευρα σου..επειδη πιστευεις ακομα στα ονειρα,τον βλεπεις να ρχεται πισω σου να σ'αγκαλιαζει ,να σε φιλαει στον ωμο και να ξαπλωνει στην δικη του πλευρα.Σαν απομηχανης Θεος ηρθε κ'αυτο το βραδυ εκει διπλα σου,σαν φυλακας αγγελος που δεν θα σ'αφηνε ποτε και σε κοιμησε οπως παλιοτερα.

Τις νυχτες  τον ψαχνεις στους δρομους της μεγαλης πολης δεν ειναι ποτε στα στεκια σας,ποτε εκει γυρω να σ'ακουσει,καθεσαι στο μεγαλο συντριβανι και ξεφυσας και προσπαθεις να πιστεψεις σε μερη που ισως ξαναβρεθειτε και γεμισετε φως μια εικονα με χιλιες λεξεις..
Γελας δυνατα με φιλους,χαμογελας σε φωτογραφιες και τις κρεμας στο ψυγειο εκει που πριν ηταν αυτος..Και αυτος προσπαθει να γελαει με τα ανεκδοτα της παρεας και να ενθουσιαζεται με καθε ερωτα περιστασιακο που ερχεται και μεσα του σιγοκλαιει και μετανιωνει που σ'αφησε μονη σου να παλευεις για ενα τιποτα.και καθε πρωι σε περιμενει για καφε-εκεινον τον δικο σας- με πολλες κουταλιες ζαχαρη "για να μπορεσεις ν'αντεξεις την πικρη ζωη ματια μου" και χανεσαι στα δικα του γαλαζια ματια.

Καπως ετσι,περνανε οι χειμωνες,ερχεται η ανοιξη και οταν φτασει το καλοκαιρι..απομακρυνεσαι και πας σε αλλη μερη για σταματησετε να ξημερωνεται κατω απο τον ιδιο ουρανο.και να μοιραζεστε τον ιδιο ηλιο..
Υπαρχουν εκεινες οι μερες βεβαια,στο αδειο σπιτι που ψαχνεις για να βρεις αφορμες να τον ξανασκεφτεις..σημειωματα που χαθηκαν κατω απο το κρεββατι,φωτογραφιες μεσα σε ντουλαπια και την αφιερωση  απο πισω "να θυμηθεις οταν θα λειπω απο δω να με ξαναβρεις καπου θα χω χαθει ψαχνοντας εσενα" . 


Κ οταν μεθυσμενη θα φωναζω στους δρομους ενα πραγμα περιμενω.εκεινο τον ανθρωπο που θα ρθει να μου πει πως τελικα η ζωη ειναι ομορφη και μας αγαπαει  και μας προστατευει σε καθε σκαλωμα.σε καθε νεα αρχη, μας δινει δυναμη .Εκει διπλα μαζι να κοιμομαστε καθε βραδυ  σαν τους ηρωες των βιβλιων που διαβαζαμε μικροι που στο τελος.. Ηταν για παντα.για παντα * μαζι